Datum: 10 februari 2026
Aanvang: 20:00 uur
Locatie: Het Cenakel, Tilburg
Kortingspas: Abonnement De Link, We Are Public, Podiumpas
Prijs: €18,00 | student €8,00
Programma
Due Alberi (2017) – Pierluigi Billone
Vuoi che perduti (2018) – Marco Momi
Trio Abstrakt uit Keulen — saxofonist Salim(a) Javaid, pianiste Marlies Debacker en slagwerker Alexandre Ferreira Silva — is al jaren toegewijd aan nieuwe kamermuziek en presenteert vanavond twee Nederlandse premières.
Pierluigi Billone’s 2 Alberi (2017) voor altsaxofoon en slagwerk is onderdeel van een reeks werken waarin de instrumenten elk hun eigen klank behouden en niet op de gebruikelijke manier met elkaar in dialoog staan. De titel verwijst naar een gedicht van Emily Dickinson, waarin twee bomen naast elkaar bestaan in een verlaten landschap: blootgesteld aan dezelfde zon en wind, maar zonder direct zichtbaar contact. Billone vertaalt dat beeld naar muziek waarin saxofoon en slagwerk hun eigen tijd, ruimte en gedrag behouden. Het stuk begint en eindigt met één enkel instrument; de daadwerkelijke ontmoeting blijkt slechts van tijdelijke aard. De saxofoon ontvouwt fragiele klankvelden van glijdende tonen en multiphonics; het slagwerk reageert soms fel, dan weer nauwelijks hoorbaar. Gaandeweg ontstaan er subtiele raakvlakken: pulserende bewegingen, gedeelde texturen, momenten van hardnekkige nabijheid.
In Marco Momi’s Vuoi che perduti (Wil je dat ik verdwaal?, red.) (2018) voegt het ensemble piano en elektronica toe. Hier ligt de nadruk op het spanningsveld tussen live-instrumenten en elektronische klanken, die het muzikale verloop weliswaar beïnvloeden maar niet dicteren. Het stuk ontwikkelt zich in een reeks klanksituaties waarin de akoestische instrumenten en elektronica naast elkaar bestaan, elkaar raken en loslaten, zonder dat een lineair verhaal of traditionele dialoog ontstaat.
Door deze twee werken naast elkaar te plaatsen ontstaat een programma waarin de individuele klanken centraal staan, en waarin hun onderlinge relaties subtiel en onvoorspelbaar blijven. Het is muziek die aandacht vraagt, maar geen richting voorschrijft — een kennismaking met nieuwe kamermuziek zoals Trio Abstrakt die al jaren zorgvuldig onderzoekt. Dat dit programma precies hier klinkt, is trouwens geen toeval: het kwam tot stand op aanraden van een trouwe bezoeker, die het trio tipte als een van de meest opmerkelijke gezelschappen in het huidige internationale kamermuziekcircuit. Dat kunnen we niet ontkennen.